Als je voor het stadhuis staat, kun je zien hoe hoog en breed het eigenlijk is. Vergelijk het maar eens met de huizen er omheen. Dat was niet voor niets. De burgemeesters uit de Gouden Eeuw wilden dat hun bestuurscentrum het mooiste en grootste was van alle gebouwen in de stad. Ze konden alleen niet tegen de kerken op. Toen de stad veel geld verdiend had met handel en visserij besloten de burgemeesters dat er een nieuw stadhuis moest komen. Dat kwam op de plaats van het oude middeleeuwse stadhuis. Dat braken ze gewoon af. Het stadhuis lijkt op dat van Amsterdam, het tegenwoordige Koninklijk Paleis. Klopt wel, want de bouwer van ons stadhuis was een leerling van die van het paleis op de Dam. Zo rijk waren de bestuurders ook weer niet. Vergelijk de voorkant maar eens met de zijkanten. Dan zie je dat het prachtige natuursteen (heel duur ook in die tijd) alleen de voorgevel bedekt en dat je opzij gewoon bakstenen ziet.

 

Het stadhuis ligt aan de Breedstraat, die over de Westfriese Omringdijk loopt. De dijk zie je niet meer, die zit verborgen onder de bestrating. Ooit was dit de grens tussen zee en land. Ooit speelden de bruinvissen en zeehonden achter het stadhuis. Maar dat was in de zeventiende eeuw allang niet meer het geval natuurlijk!